Vandaag heb ik een inventarisatie gemaakt van de hashtags (#) die de afgelopen 12 uur bij de mensen die ik volg op Twitter langs zijn gekomen. Hieruit kwamen de onderstaande categorieën hashtags:

• ICT-gerelateerd
• Nieuwsgebeurtenissen
• Hulpvragen
• Hobbies
• Professionaliseringsbijeenkomsten
• Evenementen
• Ordenen eigen nieuwsstroom
• applicaties van anderen
• Onderwijs
• One-hit-wonders
• Humor
• Locatie
• Televisieprogramma’s

Dit zijn vast niet alle mogelijkheden waarop hashtags gebruikt kunnen worden natuurlijk maar geeft volgens mij wel aan wat de diversiteit is waarvoor mensen het gebruiken. De hulpvragen (#durftevragen, #dtv, #Plz, #hulpgevraagd en #tweepcare) vind ik een zinvolle hashtag om te gebruiken. De one-hit-wonders (bijvoorbeeld #koelkastvultzichzelfniet, #danmaarstinken en #hekelaanmachomannen) vind ik enigszins grappig maar is volgens mij verder handig voor (ze hebben ook voor maar 1 hit als je er op zoekt op Twitter, vandaar).

Hieronder de volledige lijst die ik heb geïnventariseerd.

Hashtags Op Twitter in Periode Van 12 Uur

Ben benieuwd wat jullie voor indeling krijgen als jullie zo’n inventarisatie doen.

Ben druk bezig met het schrijven van een boek voor studenten van de lerarenopleiding basisonderwijs over ICT en onderwijs. Een hoofdstuk gaat over mediawijsheid. Ben nu nog druk bezig met het verzamelen van informatie voor dit onderwerp en kwam ook zo langs de website wieowie. Nou wist ik dat er al aardig wat informatie over mij op internet staat (krijg je als steeds berichten op je blog en dergelijke schrijft) maar het is toch wel schokkend als je al die gegevens met elkaar combineert wat voor een gedetailleerd beeld je van iemand krijgt.

Vooral als je de Facts bij Persoonlijke info op een rijtje zet. Nou heb ik “geluk” dat mijn naam redelijk uniek is. Ik ben nog maar weinig andere Gerard Dummer-s tegengekomen. De naam van mijn vriendin heb ik ook ingevoerd. Die krijgt veel minder hits omdat ze niet zo actief is op internet. Maar bovendien gaat het vaak om heel andere personen dan zijzelf.

Dus ik weet niet wat beter is: veel op internet staan met informatie die allemaal klopt of maar weinig op internet staan met informatie die eigenlijk helemaal niet over jou gaat!

Het TPACK model van Koehler en Mishra geeft aan hoe je technologie op een verantwoorde wijze kunt toepassen in het onderwijs. Het is een mooi model waarmee je aangeeft dat je kennis moet hebben van technologie, didactiek en vakinhoud. En dat er nieuwe kennis ontstaat op het moment dat je die met elkaar combineert. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld is de combinatie Wiki, interactief schrijfonderwijs en het maken van een zakelijke tekst. Op het moment dat je leerlingen een zakelijke tekst laat schrijven op een wiki dan beïnvloed dit de didactiek van het schrijfonderwijs. Zowel in de voorbereidingsfase, schrijffase als afrondfase.
In de contextfase geeft het model aan dat je rekening moet houden met onder andere de doelgroep.

Maar zou het niet duidelijker zijn op het moment dat de leerling/student in het model centraal komt te staan? Dat je uitgaat van de capaciteiten, leerstijl en interesses van een leerling en dat je daarbij afvraagt hoe je die kunt bedienen? Als een leraar digitaal leermateriaal ontwerpt voor zijn klas doet hij dat volgens mij met als reden om leerlingen in zijn groep op maat te bedienen. Anders zou hij gewoon vast kunnen houden aan de materialen die de methode voorschrijven. Het model zou er dan ongeveer als volgt uit kunnen zien (niet erg stilistisch, geef ik toe)

Ben benieuwd hoe anderen hier over denken. Mee eens dat het om de leerling draait en daarom de leerling centraal moet staan? Of biedt het TPACK-model daar in aanleg al genoeg mogelijkheden voor?